درجوانی ..........

در جواني شده ام از غم اين دوران

پيرليكن از عشق تو اي يار نميگردم سير

منم آن ذره، كه بر دامن تو چنگ زدم

اي كه شد پرتو مهر و كرمت عالمگير

بهر تسخير جهان، جنگ دگر لازم نيست

چون كه زيبايي تو، كرده جهان را تسخير

نرود ياد تو، با مردنم، از خاطر من

چون وجودم همه با مهر تو شد، نقش‌پذير