من کویر خشک بودم......

من كوير خشك بودم،عشق تو باران من شد

دسته دسته از كوير خشك من نسرين برآمد

آسمان تيره بودم

خوشه خوشه از دل اين آسمان پروين درآمد

تشنه بودم، چشمه هاي عشق از چشم تو سرزد

در نگاه پر شرابت

شور ديدم، شعر ديدم، عشق ديدم، ناز ديدم

در بهار گلفشان عطر خيز پيكر تو

باغ ديدم، باغهاي پرگل شيراز ديدم

چون به ناز از ره رسيدي

بوي گل در خانه ام پيچيد از عطر سلامت

تا سخن آغاز كردي

معني جان بود و بوي عشق در عطر كلامت

اي ستاره!

بي تو شب بودم، شبي تاريك و غمگين

نور لبخندت به جسم و جان من تابندگي داد

بي تو چوبي خشك بودم، بوسه هايت پر گلم كرد

اي مسيحا!

معجزت دلمرده يي را زندگي داد.